عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با استناد به شواهد تاریخی، شبهات مطرح شده توسط برخی مغرضان علیه اصالت نهجالبلاغه و عدم استناد این كتاب به سید رضی را رد كرد.
مراسم افتتاحیه سلسله جلسات «نهجالبلاغه پژوهی» با حضور پژوهشگران و علاقهمندان به كلام امیرالمؤمنین(ع) و با سخنرانی آیتالله رضا استادی برگزار شد.
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در این جلسه كه با هدف تبیین مبانی پژوهش در نهجالبلاغه تدارك دیده شده بود، به بررسی ابعاد مختلف شخصیت گردآورندهی این كتاب شریف و همچنین نقد و بررسی مهمترین شروح نگاشته شده بر آن پرداخت.
اثبات جایگاه فقهی و تفسیری سید رضی
آیتالله استادی در بخش اول سخنان خود، به اصلاح یك تصور اشتباه تاریخی درباره شخصیت شریف رضی پرداخت و گفت: برخلاف تصور عموم كه سید رضی را تنها یك شاعر و ادیب میدانند، ایشان یك فقیه برجسته و مفسر بزرگ قرآن بودهاند.
آیت الله استادی با اشاره به اساتید فقهی سید رضی، فتاوای ایشان و همچنین تألیف تفسیر عظیم و دهجلدی قرآن كریم توسط وی، بر جامعیت علمی گردآورنده نهجالبلاغه تأكید كرد.
اصالت نهجالبلاغه و پاسخ به شبهات سندی
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با استناد به شواهد تاریخی، شبهات مطرح شده توسط برخی مغرضان مبنی بر عدم استناد این كتاب به سید رضی را رد كرد و گفت: وجود نسخههای دستنویس به خط خود سید رضی تا چندین قرن پس از وفات ایشان كه مورد رویت بزرگانی چون ابن ابیالحدید قرار گرفته بود، تایید این كتاب است.
آیت الله استادی همچنین در پاسخ به شبهه «مرسل بودن» (عدم ذكر سلسله اسناد) روایات نهجالبلاغه، توضیح داد: سید رضی به دلیل رویكرد ادبی خود اسناد را حذف كرده است، اما علمای بعدی با نگارش مستدركات، اسناد تمامی این خطبهها و نامهها را استخراج كردهاند.
نقد شروح مشهور نهجالبلاغه
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم در ادامه به بررسی دو شرح مشهور اهل سنت بر نهجالبلاغه پرداخت و گفت: ضمن تقدیر از زحمات «شیخ محمد عبده» در معرفی نهجالبلاغه به جهان عرب، نقدهای جدی به روش ایشان وارد است. عبده هرجا كلام امیرالمؤمنین(ع) با عقاید اهلسنت سازگار نبوده، آن را تغییر داده یا ساختگی خوانده است.
وی همچنین در خصوص شرح 20 جلدی «ابن ابیالحدید معتزلی»، این اثر را از لحاظ ادبی و تاریخی بسیار غنی اما از نظر كلامی و عقیدتی دارای انحرافات و تعصبات شدید دانست كه نیازمند مطالعه نقادانه است.
عظمت كلام امیرالمؤمنین(ع)
عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با استناد به كلمات بزرگانی چون ملاصدرا، تأكید كرد: كلام حضرت علی(ع) در نهجالبلاغه، در اوج فصاحت و بلاغت بوده و یك پله پایینتر از كلام خالق و بالاتر از كلام مخلوق است.
